قطره اشک روان

برای اون کسی که به من گفت

چرا حرف حق رو بلند میگی...

شغل من مردم  آزاريست

نيمه شب ها مردم را از خواب بيدار ميکنم

مردم نيستند انگار

آنها که مرا با سنگ بي مهري ميزنند

    بعضي ها فقط ميخندند  

                   به سادگي   صدايم

که در پي کسي هستم

         بعضي نفرينم ميکنند

                   روزها نيز آسايش ندارند

من وقف بيداري کرده ام ثانيه هايم را

باز هم صدايي مي آيد:

                                           ابري نيست

                                                  بادي نيست

 

 

سالهاست آسمان چشمانم ابریست،بالا سر کویر
خشک دلم
اما بارانی نمی بارد تا تازه کند دلم را یا بادی که
آسمانم را آفتابی کند...
اما نه، ابری نیست ،بادی نیست...
سهراب میگفت

پا اگر هست راه هم هست ، راه اگر هست خار هم هست

خار اگر هست گل نیز هست؟ گویا گل بوده اما اکنون

در کوره راه جاده سنگ هست ، سنگهایی که در تکا پویند

                                       اما پایی نیست...

 

تو میگویی سنگ ها اگر پا داشتند راه یرفتند؟

                                     من میگویم نه...

ماندن سنگ ها در میان راه از درماندگی رفتن نیست

                                     از دلمردگیست

دل اگر زنده بود ، راه را باید با سر رفت

 

دلمردی دچار سنگ هاست ،والا سنگ تیپا خورده رنجور که ماییم

دل اگر بود:پا اگر نبود ، راه نبود ، گل نبود

                                      باز باید رفت

 

 

                                        نسیم به گون می گفت....

باز در اتاق بسته است و من با همدم همیشگی، تنهایی

در امتداد لحظه های سکوت نشسته ام

یاور بی رقیب ، رفیق بی کلک ، سکوت و تنهایی

دو یار وبال گردن همه دلتنگان عالم

یکی پر معنا،یکی پر ابهام... همیشه باهم

سکوت را بشکن،تنهایی را بران،به پرواز در آور کبوتر بی کسی را

تا اوج سیم ها برق همیشه در امتداد،شاهد دوستی کبوتران عاشق

در برف و باران

 

در بی رحمی و سکوت و امتداد جاده ها،در سرمایی که انصاف ندارد

تنهایی را به آسمان ببر و به زمین بزن

                                                   بشکن تا شکسته نشوی....

 

دوستی نیست،مهربانی نیست،کس نیست،یار نیست ، یاور نیست

سرما هست ، نفرت هست ، کینه هست ،سکوت هست،سرما هست

انصاف نیست

                  آری راست میگفت ، هوا بس ناجوان مردانه سرد است

خسته ام نقطه همین کلی حرفه؛ از تو آیینه چشام اگه خوب دقت کنی دلم معلومه

هیچ کسی باور نمیکنه به خدا اولش سفید بود

الان درسته سیاه شده ولی  یه روزی اینجوری نبود

اگه بخوای بدونی دلم چه رنگیه    باید کمک کنی

                                                             نمی دونم!

                                                             شاید اونقدر کثیف باشه که نشه با یه لیوان اشک تمیزش کرد

                                                             

                                                             ولی کمکم کن...

می خوام که با تو باشم تموم لحظه هام رو...

کمکم کن بمونم

 

قصه موندنم رو تا که هستم بخونم

احساس میکنم بی احساسم . شید این تنها احساسیه که الان دارم

خدایا اگه تو ککم نکنی کی به دادم میرسه؟

خدایا جز تو کسی صدای سکوتم را نخواهد شنید

 

                                                            ظهور کن به عرصه قلبم

 

تا درکت کنم

خسته ام بشنو فریاد را که میگوید:

کمکم کن

                   کمکم کن

                                        کمکم کن

 

                               این صدای التماس دستان است

در انتظار امید که به مهمانیه قلبم بیاید

 

                                                                   زنده باد

هر روز که از خواب بیدار میشوم با خود میگویم امروز آیینه اتاق را تمیز میکنم و خودم را در آن نگاه می کنم

 

شاید لااقل در آیینه بتوانم بیرون پنجره را ببینم....

                                                             

                                                               تنها آیینه پنجره ای رو به بیرون است

 

ولی نه هر روز مثل دیروز است و آیینه اتاق من آنقدر آلوده است که دیگر نمی توانم خود را در آن ببینم

 

اصلا یادم نیست چشمانم چه رنگی داشت

من چگونه  ام؟

خدایا دلم را سیر مگردان جز از نوشداروی عشق

      و رنگی مگردان دلم را جز به رنگ عشق

      و امیدم را به چیزی منگار جز به نور عشق

      و در شعرم روحی حاکم مگردان جز صدای سخن عشق

      و روحم را شاد مگردان جز با شور عشق

      و اشکم را جاری مگردان جز از درد عشق

      و شادیم را به چیزی قرار مده جز به طرب عشق

      و زبانم را لال کن اگه حرفی زدم جز از حرف عشق

 

                                و عشقم را زنده مکن جز به نفس مسیحایی عشق خود